vrijdag 25 april 2014

Vrouwen van een 'bepaalde leeftijd'....

Vrouwen van een 'bepaalde leeftijd', ja, daar schijn ik nu ongeveer ook bij te horen...
'k Doe al een poosje mijn best om mijn gewicht onder controle te houden, maar ik kom ook niet uit onder het bekende 'jojo-effect'.
Zij het niet dat ik het moeilijk vind om rond deze tijd van de - overgebleven- chocolade af te blijven, houd ik een andere dag vocht vast.
En dat verteld mijn weegschaal genadeloos...
Dan weer laat ik de moed zakken, dan weer denk ik... niks van aantrekken: live-life. Geniet zolang het nog kan. Maakt het uit wat een ander van je zegt of denkt. 'Zolang je je veters nog kunt strikken.'...
Maar gezond eten, en geen tussendoortjes. Dat wint toch steeds weer, na een kleine periode van 'zondigen'.
Ik wil weer graag zo slank zijn als 'toen'... maar dat is een utopie, dat besef ik. En dat hoeft ook niet meer.
Ik ben mama van 3 prachtige meiden, en dat verteld mijn lichaam mij ook, vooral rond de buikstreek.
En dát is nou juist de  plaats waar die in elk geval 5 kilo zo duidelijk zichtbaar is, zo de spiegel mij laat zien.
Vastberaden ga ik dan weer aan de crackers, kwark, cruesli en neem ik trouw mijn portie fruit. 'Sonja' is mijn trouwe vriendin...
En dan ineens zwiept mijn gewicht weer de hoogte in, terwijl ik toch écht mijn best heb gedaan!
Blijkbaar trekken mijn vrouwelijke hormonen daar niets van aan.
Gewoon doorgaan, Gezond is nooit verkeerd. En als ik sterk genoeg ben: foute tussendoortjes laten staan.
1 Ding scheelt. De paaseitjes zijn bijna op!
Maar ja, dan nadert: Vaderdag...Moederdag... en daarna volgen elke maand vanaf juni de kinderverjaardagen weer op.

Affijn. Vanochtend dus aan de kwark...
 én een sinaasappel!

Mijn missie in huis was in de keuken aan de slag.
Kast uitruimen, d.w.z. boven op, erin, en het tussenstuk.
Meteen uitgezocht wat er weg kan. Morgen rommelmarkt vanwege Koningsdag. Jerusha is ook van plan om daar te gaan zitten, dus aan de doos met verzamelde spulletjes zijn enkele spulletjes toegevoegd.
Kast leeg gehaald...
En daar kwam ik onder ander ook dit tegen:
 Ik ben werkelijk steeds in de veronderstelling geweest dat het een nog een fotorolletje was, die ik nog steeds zou moeten ontwikkelen...
Bleek het een vliegenvanger-plakstrook te zijn...
'k Moest ff glimlachen over mijzelf ;-)

En dit flesje, zonder dop.
Dit was Rachel haar zuigfles. Tja, zulke dingen gooi je vaak niet weg...
Eerste kind... eerste flesje...
Of ie weer in de kast komt weet ik nog niet, maar in elk geval wel in een herinnerings-doos.
En toen was de kast leeg... het til werk kon beginnen!
Eerst uitdenken hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen in mijn eentje.
Het is een massieve kast.
De eerste kast die we aan hebben geschaft toen we trouwden.
Inmiddels heb ik er een plank extra in gezet, omdat ik het vanaf de middelste plank een hele hoge ruimte vond, die ik beter kon gebruiken.
 En de plank die ervoor staat, wilde ik tussen het boven en onderdeel van de kast schuiven...
Was nog wel ff een klusje en uitdenken; plank zwaar, en bovendeel niet zomaar te tillen.
Eerst dacht ik om hem te 'kieperen', en op de zijkant op de grond te zetten, en daarna er weer op terug tillen...maar da's best zwaar!
Ik besloot het keukentrapje te gebruiken als ondersteuning voor de plan, het bovenste deel helemaal op zij te schuiven. De plank alvast op het onderste deel te laten rusten, en daarna het bovenste deel er op tillen...
Dat lukte!
 En toen was het een kwestie van schuiven :-)
 ...
De plank op zijn plek gelegd, en het bovenste deel weer goed in lijn van de kast.
Om hem aan de voorkant gelijk te hebben... even links en rechts afgemeten. :-)

Ik heb er voor gekozen, om de plant helemaal naar het raam te schuiven.
Zo hebben we genoeg ruimte om er langs te lopen, naar de huiskamer, en aan de rechterkant hou ik een mooi stuk over, om iets neer te leggen, in plaats van aan beide kanten maar een stukje waar je niet mee kunt doen.
En daarna begonnen om de kast weer in te ruimen.
Sieberen vond het een hele handige oplossing!\Onze keuken is echt niet groot. Eigenlijk te klein voor mijn kook en bak 'hobby'.
En vanmiddag kreeg ik deze brief van Miele.
De rekening ;-)
'0 komma 0 '.
Netjes. Een keurige bevestiging voor de garantie.

En dan even terug in de tijd...gisteravond...
Facebook stond er vol mee vandaag... foto's van het onweer gisteravond...
Wat een zware donkere en dreigende lucht, harde regen, en héél veel flitsen!
Lienie was bij ons gekomen, nét voor de bui.
Toen de onweer weer voorbij was, zijn we achter haar aangereden, om de diepvries spullen weer op te halen, die bij haar hadden mogen 'logeren'. :-)
Inmiddels was het al donker geworden...
Wim was nog even naar buiten gekomen om Lienie te verwelkomen, en liep nog even met ons mee naar het schuurtje achter hun wagen waar het diepvriesje staat.
We hadden tassen mee, zo konden we hun weer bevrijden van de inhoud van de diepvriesladen.
Ook kregen we nog een paar lekkere dingen van hun zelf uit hun diepvries mee.
Van de slavinken hebben we vanavond heerlijk genoten tijdens de maaltijd!

Gistermiddag kwam Jerusha van school thuis, met een bandana ;-)
Peace mèn....
Alle kinderen hadden deze gekregen ( in heel Nederland) voor de Konings-spelen.
Jerusha zichtbaar aan het nadenken hoe ze deze zou gaan dragen...
Hier de voorkant...
 En de achterkant.
Ze besloot om er een rokje van te maken.

Vandaag nog hier en daar wat spulletjes verzameld voor morgen.
Jerusha gaat morgen ook p de kinderrommelmarkt staan. Voor de allereerste keer.
Zelf heb ik niet zo'n zin naar een rommelmarkt te gaan. Ik ben eigenlijk zelf nog veel te veel aan het opruimen in huis!
Lekker chillen morgen!
En de meiden hebben ook fijn vakantie. Ongeveer 2 weken. Dus dat is lekker kalm aan doen de komende tijd!
Mijn andere blog is:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten