zondag 27 april 2014

Radio uitzending weer en een regenachtige dag!

Gisteravond heerlijk in slaap gevallen door het ritmisch tikken van de regen op ons zolderdak. :-)
Alleen jammer voor de feestgangers van de Koningsnacht...

En nog een kadootje: Vanochtend werd ik niet wreed gestoord door de wekker!
Mijn biologische klok schijnt helemaal ingesteld te zijn op de zomertijd. Heerlijk om niet wakker te worden terwijl je mooie dromen netjes zijn afgerond, en niet gestoord worden in een verhaallijn ;-)
Vandaag zouden we weer dienstbaar zijn bij de radio, maar eerst Geestelijke voeding halen. :-)
Spulletjes klaargelegd, inclusief een zakje pepermuntbollen, om ook mee te doen aan het wekelijks ingelaste uitdeelmomentje. :-)
Hoewel de zon nog niet echt kon doorbreken, had ik vandaag toch goede moed, en heb mij in een zonnig tenuetje gehuld. Altijd goede hoop houden hè; gister begon het ook niet zo fleurig, dus...
 In z'n achteruit, de straat uit :-)
En hier om 'mijn' vertrouwde plekje. :-)
Na de dienst kon ik dit keer gelukkig nog even een kopje koffie drinken, alhoewel het eigenlijk wel een 'Haags bakkie' moest zijn, want we moesten niet te lang daarna naar de studio in Zuidwolde.
 En daar waren we dan! Bijna over de streep... Zuidwolde! :-)
 Langs de weg stonden deze prachtige tulpen! Zó kleurrijk!
 En aan de linkerkant zijn ze bezig met de aanleg van... een nieuwe uitrit naar de autoweg??
Het 'zandpad' reikt in elk geval tot aan de horizon...
 Rechts een graafmachine in ruste...'t Is zondag...
En daar is de studio alweer.
De zendmast tot aan de hemel ;-)
Sieberen was alvast naar binnengelopen, en doordat ik nog wat foto's nam, en dus wat langer buiten was, werd ik verrast door het langslopen van dit práchtige paard!
 Ik liep naar de ruiter/amazone en haar prachtige paard, en sprak mijn bewondering uit!
Mag ik een fotootje maken?
Dat mocht. Heb mijn kaartje van mijn receptenblog gegeven, waarop ook de link van dit blog staat.
Ze heeft in mijn agenda het ras opgeschreven van haar prachtige hengst:
Een Irish cob Tinker Ceacar.
Ze vertelde vol trots dat hij eigenlijk de grootse is, maar dat bleek dat zijn broer nét een centimeter groter is.
Ik was te veel onder de indruk om alles precies te hebben onthouden...de grootste van Nederland, Europa??
In elk geval is hij een indrukwekkende en imposante verschijning!
Ik heb haar verteld dat ik eerder bang voor paarden was, vanwege een nare ervaring op een manege in Almere-Haven toen ik een tiener/ puber was.
Door Ravel, het paard van Kim, ons nichtje, ben ik de angst kwijtgeraakt.
Dit paard, de Irish cob, is een heel mooi indrukwekkend dier, en staat heel hoog op zijn benen.
Dus heel groot en voornaam als je naast hem staat.
Hij was heel lief en rustig, en liet zich over zijn hoofd aaien.
 Lieve ogen!
Na ons gesprekje zei ze dat ze eigenlijk weer door moest lopen, omdat hij warm was, en anders te veel af zou koelen.
Daar ging ze weer!
Ik bedankte haar voor deze leuke ontmoeting, en dat vond ze insgelijks. :-)
 En daar kruisten de klootschieters haar, die hier elke zondag hun sport en spel uitoefenen. :-)
 De collega's van het uur hiervoor waren bezig met de afronding van hun programma.
 Anton sprak met de technieker even af, hoe ze het programma zouden sluiten, en heette ons, het team van  'Gospelmusic' alvast een leuke uitzending.
En daar kwam Jan-Willem aan!
Ik vroeg of de mannen koffie wilden.
Ja graag! Alleen de automaat is nog steeds kapot...

 ...dus er was gewone koffie gezet.
1 zwart, 1 met suiker en melk...
Tja... waar is de melk... dus ik aan het zoeken.
Nergens de zakjes 'creamer'...

 En ook geen pakje koffiemelk in de koelkast....
 Gevonden! Op tafel. Het was dus al bekend, en er was een potje neergezet. :-)
Jan-Willem had inmiddels plaats genomen...
En Sieberen was zich ook aan het voorbereiden...
 ...
 Nog éven, en dan zou de uitzending de lucht in gaan!
 Lampje aan... en Sieberen heette de luisteraars weer welkom.
 Bij mij ontbrak de koptelefoon, dus even 1 bij Jan-Willem weggehaald, aan de andere kant van het raam.
 Ik kreeg van Sieberen een meditatie om voor te lezen rond half 1.
 Koptelefoon op om de uitzending te kunnen volgen...
 En me even inlezen...
En toen was het bijna zover. Nog ongeveer 2 minuutjes.
 On air!
't Was niet een geheel vlekkeloze voordracht dit keer... jammer.
Ik had met goed ingelezen, maar ja, kan een keer gebeuren. Ik heb het wel eens beter gedaan...
Sieberen wil mijn meditatie ook op zijn site zetten, dus hij neemt het thuis nog een keer op als ik het voorlees.
Ach, hij mag het zelf ook wel doen, maar dat zien we wel.
Mijn taak zat er weer op.
Gister de sokken afgekregen, en vandaag weer een nieuw setje opgezet, en ondertussen genieten van de rest van de uitzending. :-)
 Zo. Weer een opzetje van 2 sokken!
 Het programma volgde verder, en uiteindelijk tikten de laatste minuten van de uitzending tikten weg:
Sieberen sloot af en een gebruikelijk slotwoordje: het rode lampje staat aan...
De uitzending zat er weer op, en Sieberen gaf aan dat hij klaar was met praten, door zijn hand op te steken als teken voor Jan-Willem.
 Ik sloot het rondje voor mijn eerste sok.
 En nam meteen het aanhechtings-draadje mee, om weg te werken in het breiwerk
De presentator van het volgende programma was al gearriveerd, en zat inmiddels op zijn plek.
En wij weer naar de auto.
Inmiddels had het behoorlijk geregend!
Sieberen was snel naar de auto gegaan, en mijn deur alvast geopend.
Ik snel naar de auto... wát een weer!
 Op weg terug naar huis, en weer langs het veldje met die fleurige bloemen, die nu inmiddels water kregen...
 Hoogeveen weer binnen...
Ons doel: even bij Vincent en Rachel langs...
De fonteintjes stonden aan. Naar mijn gevoel vloeide er buiten al genoeg water, maar ja. ;-)
 De bezemwagen en een klein vuilniswagentje waren de straat aan het schoonvegen: de restanten van het Koningsfeest, gisteravond.
Ik de auto geparkeerd... deur open...
Blúnder!
Heb ik dus met mijn rok uit de auto gereden ;-)
Gelukkig niet helemaal over de straat gegaan bij het rijden. Alleen wat zand van de auto erop, en geen viezigheid van de weg!
Een witte rok, dusssss.....
 Bij Vincent en Rachel nog een pennetje gebreid...
 En een lekkere warme beker Wiener gekregen. :-)
 Terug naar huis!

Ff chillen, maar we waren Jerusha 'kwijt'. Tabita was wel thuis, dus ze was niet alleen.
Sieberen al overal zoeken...
Daarna ik nog ff op pad gegaan... Eerste ingeving: Demian.
Ik naar zijn huis gelopen, en jawel hoor! Daar zag ik haar door het voorraam naar hem zitten!
Triiiinnnnggg.
 Gelukkig!
 Mijn meissie!
Nog ff gezellig door Margreet naar binnen gevraagd, en een babbeltje met haar gemaakt.
Lief. Jerusha had bij hun gegeten, en had zich prima bij hun vermaakt!
Het is nu heerlijk vakantie!
Mijn andere blog is:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten