maandag 21 april 2014

Gefietst, op visite en een nog een avondritje gisteravond...

Gistermiddag maar even samen besloten om een fietstochtje te maken.
Het was héérlijk weer!
Dus samen op de fiets, met een doel.
Even naar Hans en Betsie in Noordscheschut.
Mijn bookfolding mee in een zakje aan het stuur.
 De fietsbrug over 't kanaal... links...
 ...rechts...
Het water ligt er mooi glad bij, en maakt een gezellig indruk met de zon erop.
 Hoogeveen uit...
 Heel even door 'niemandsland', en al snel het bord: Noordscheschut.
 Het zag er al heel rustig uit, en een onbeantwoord belletje aan de deur vertelde ons dat ze niet thuis waren.
Een lege parkeerplaats gaf ons van te voren al de indruk dat ze er niet waren... maar 't kon ook zijn dat Hans aan het werk was.
Ze waren er dus gezellig sámen tussenuit. Gelijk hebben ze, met dit heerlijke weer!
 Noordscheschut weer verlaten...
En in de stukje 'niemandsland', is een boer zo slim om een buiten'winkeltje' te hebben.
Aan de kant van de weg staat hier altijd wel iets te koop, maar nu valt het ons op, dat ze een stukje grond hebben afgerasterd, met een ingang. Een bordje: 'Te koop', nodigt je uit om naar 'binnen' te komen.
Aan daar arriveren we weer in Hoogeveen...na een paar meter fietsen. ;-)
Ons volgende doel: Peter en Yvonne.
We besluiten dit keer niet over de fietsburg te gaan, maar over het viaduct.
Rechts...het water ziet er hier wat woeliger uit... ligt vast aan de onderstroming.
Hoewel er ook een behoorlijk tegenwindje staat moet ik bekennen...
 Links...
Het fietspad langs de weg... het valt met op, dat de zon de jonge bladeren aan de boom prachtig van achter belicht!
We fietsen door, en op de parkeerplaats, waar ook de kaart van Hoogeveen staat, worden we opgewacht door een auto...
Toen ik de foto's uitzocht om te plaatsen, zag ik inderdaad de auto al staan...

Toen we naast de auto fietsen, werd er naar ons geroepen: 'Heeeeee!!!! Hoooiiiiiii!!!
Het bleken Erwin en Prisilla te zijn :-)
Even met ze gebabbeld, en ik vroeg hoe het met zijn voet was.
Een voetbalongelukje gehad, vertelde hij vanochtend in de kerk, en hij zou naar de dokter geweest zijn.
Ff in de gaten houden was hem verteld.
Gedag gezwaaid, en wij weer doorgefietst.

Er staat een snelheidsmeter aan de kant...
Die blijkt dus ook op fietsers te reageren ;-)
17 kilometer per uur fietsen we.
Bij Peter en Yvonne...
In de tuin staan prachtige bloeiende planten!
We worden voorzien van een heerlijk kopje koffie, mét een stukje gebak, want Alexander was gister jarig.
Héérlijk! Dat treffen we maar weer. :-)
Ik heb van Yvonne een boekje gekregen met patronen van vilten na het breien.
 Tijdens de koffie heb ik ff zitten boekvouwen...
 En tussendoor van het lekker stukje taart genoten!
 Zo! Ik ben al weer een stuk verder gekomen. :-)

 Na een gezellig bezoek zijn we weer op de fiets gestapt.
 Bijna thuis... het schemert al aardig!
Een lekker rustig avondje...
Tabita was naar het paasvuur, en met Jerusha lekker naar tv gekeken.
Tijd om de avond af te sluiten...
En toen werd ik gebeld.
Tabita. Of ik haar op wilde halen met de fiets bij het paasvuur vandaan. Ze wilde dolgraag weer naar huis, maar zou alleen moeten fietsen door de bossen, en afgelegen wegen, want de anderen wilden nog lang niet naar huis...
Tja, wat doe je dan. Natúúrlijk!
'Waar is het paasvuur dan?'
'In Elim, maar ik weet niet waar.'
'Stuur maar een sms-je waar het is.
En kort daarna had ik hem binnen.
Sieberen vertelde mij de weg... weet je wel, voorbij Hollandscheveld, dezelfde weg als naar Slagharen, en dan links.
Ja, dat wist ik.
Toch de Tomtom er maar op, want ik had de naam van de weg gekregen...
'Plan route'.
 Plaats...
 Weg...
Route uitgestippeld... Ok?
Ok!
Bijna tien over tien...
 Go!
 Noordscheschut... mmmmm... anders dan ik gedacht had...
De tomtom leidde mij langs een weg die ik niet verwacht had. Ik kwam heel Hollandscheveld niet door...
Eromheen dus...
Ondertussen werd ik door Tabita gebeld of ik al onderweg was.
'Jahoor, ben er bijna...'
'U hoort de muziek dan wel, en de mannetjes langs de weg, met gele vesten.'

Ik het raam geopend, om én de muziek te kunnen horen, én het vuur te kunnen ruiken.
Na een aantal flinke bochten, zag ik in de verte het paasvuur.
Ik trof Tabita aan, die mij blij verwelkomde, en ik werd door de mannen in de gele vesten naar de parkeerplaats gewezen waar ik veilig haar fiets in kon laden.
Ik kreeg de indruk van een zelfde soort parkeerplaats als altijd als altijd in Dalfsen bij de 'Herstelweken'.
Op een stuk boerenland.
Alleen hier op deze plek in Elim stonden en lagen overal fietsen tegenaan 'geparkeerd'.
Wachtend op Tabita, tijdens dat ze haar fiets ging ophalen.
Achter het dak van een boerderij, zie je de gloed van het paasvuur.
 Ondertussen heb ik de achterbank naar voren geklapt, om de fiets in te kunnen laden...
 En daar was ze weer.
Fiets ingeladen, en de klep vastgebonden met een 'pechtouw'. Tja je moet wat...
Handig trouwens wel, want er zitten van die handige metalen 'u' bogen aan met een schroef erdoorheen.
Zo zit het in elk geval goed vast.
 
En een fotootje met flits ;-)
 Terug naar huis!
 Oja.. 't Is ook wel handig om de autolampen aan te zetten ;-)
Tabita helemaal blij!
Ze zei: 'Best mom ever!'
Nou, daar doe je het toch voor?! ;-) :-)
Thuis!
10 voor 11.
Autootje heeft zijn best weer gedaan!
Klein maar fijn. :-)
Daarna lekker op bed gegaan!

Vanochtend...
Het regent.
Een heerlijk ontspannen geluid op het dak!
Fijn voor de natuur, en goed om de laatste resten van het paasvuur te doven. :-)
 Mijn ochtend begon daarna met een schaaltje yoghurt met muesli...
 ... en met elkaar heerlijke aardbeien verdeeld.
Mijn dag kan weer beginnen!
Ben weer benieuwd wat deze brengt. :-)
Mijn andere blog is:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten